ജീവിതത്തിൽ ചില സ്ഥലങ്ങൾ നമ്മൾ നേരിൽ കാണുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ മനസ്സിൽ ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥാനം നേടിയിട്ടുണ്ടാകും. സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെയും യാത്രാ വീഡിയോകളിലൂടെയും കണ്ടുകണ്ടു ഒരിക്കൽ അവിടെ പോകണം എന്നൊരു ആഗ്രഹം നമ്മളിൽ വളരും. എനിക്ക് അത്തരത്തിൽ വർഷങ്ങളായി മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഒരു സ്വപ്ന സ്ഥലമായിരുന്നു ലക്ഷദ്വീപ്.
കടലിന്റെ നടുവിൽ പരന്നുകിടക്കുന്ന ചെറിയ ദ്വീപുകൾ, നീല നിറത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന കടൽവെള്ളം, ശാന്തമായ അന്തരീക്ഷം, തിരക്കുകളില്ലാത്ത ജീവിതം – ഇതൊക്കെയായിരുന്നു ലക്ഷദ്വീപിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ കേട്ടിരുന്നത്. എന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തായ അലിയ്ക്കും അതേ ആഗ്രഹം തന്നെയായിരുന്നു.
അലി വർഷങ്ങളായി ഗൾഫിൽ ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം യാത്രകളെക്കുറിച്ച് ചർച്ച വരും. അപ്പോൾ ലക്ഷദ്വീപിനെക്കുറിച്ച് പറയാതെ ഒരു സംഭാഷണവും അവസാനിക്കാറില്ലായിരുന്നു.
“ഒരിക്കൽ നമുക്ക് അവിടെ പോകണം.”
ഇത് ഞങ്ങൾ പലതവണ പറഞ്ഞ ഒരു വാചകമായിരുന്നു.
അങ്ങനെ മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. വർഷങ്ങളും കടന്നു. പക്ഷേ ആ ആഗ്രഹം മാത്രം മനസ്സിൽ തുടർന്നു.
ഒരു ദിവസം അലി നാട്ടിലേക്ക് അവധിക്ക് എത്തി. അവൻ എത്തിയതിന്റെ അടുത്ത ദിവസം തന്നെ ഞങ്ങൾ ലക്ഷദ്വീപ് യാത്രയെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇന്റർനെറ്റിൽ നോക്കി, പലരോടും ചോദിച്ചു, ടൂർ ഓപ്പറേറ്റർമാരെ വിളിച്ചു.
ആദ്യമായി ലഭിച്ച മറുപടി നിരാശാജനകമായിരുന്നു.
“എല്ലാ സീറ്റുകളും ഫുൾ ആണ്. ഇനി ടിക്കറ്റ് ലഭിക്കാൻ സാധ്യതയില്ല.”
അത് കേട്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും നിരാശരായി. ഇത്രയും നാളായി കാത്തിരുന്ന യാത്ര വീണ്ടും നീളുമെന്ന് തോന്നി.
എന്നാൽ വിധി ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മറ്റൊരു പദ്ധതി തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു ഫോൺ കോൾ വന്നു.
“രണ്ട് കപ്പിൾസ് ക്യാൻസൽ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങൾക്ക് വരാൻ താൽപര്യമുണ്ടെങ്കിൽ രണ്ട് സീറ്റ് ലഭിക്കും.”
ആ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്കുണ്ടായ സന്തോഷം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഒരു നിമിഷം പോലും വൈകാതെ ഞങ്ങൾ സമ്മതിച്ചു.
അതോടെ തയ്യാറെടുപ്പുകൾ തുടങ്ങി.
ലക്ഷദ്വീപിലേക്ക് പോകാൻ ആവശ്യമായ രേഖകൾ എല്ലാം ശേഖരിച്ചു. പോലീസ് ക്ലിയറൻസ് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഉൾപ്പെടെ ആവശ്യമായ എല്ലാ നടപടിക്രമങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കി. ഓരോ ദിവസവും യാത്രയുടെ ദിവസം എണ്ണിക്കൊണ്ടായിരുന്നു കടന്നുപോയത്.
അങ്ങനെ ഒടുവിൽ ആ ദിവസം എത്തി.
പുലർച്ചെ വിമാനത്താവളത്തിലെത്തിയപ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു ചിന്ത മാത്രമായിരുന്നു.
“സത്യത്തിൽ നമ്മൾ ലക്ഷദ്വീപിലേക്ക് പോകുകയാണ്.”
വിമാനം പറന്നുയർന്നപ്പോൾ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. മേഘങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു കുട്ടിയുടെ സന്തോഷമായിരുന്നു.
കുറച്ച് സമയത്തിനുശേഷം ജനലിലൂടെ താഴേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ആദ്യമായി ലക്ഷദ്വീപിന്റെ ദ്വീപുകൾ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.
നീല കടലിന്റെ നടുവിൽ പച്ച നിറത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന ചെറിയ ദ്വീപുകൾ.
ആ കാഴ്ച ഇന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ വ്യക്തമായി ഉണ്ട്.
വിമാനം ലാൻഡ് ചെയ്ത നിമിഷം തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായി – ചിത്രങ്ങളിലും വീഡിയോകളിലും കണ്ടതിനേക്കാൾ മനോഹരമാണ് ഈ സ്ഥലം.
കടലിന്റെ നിറം അതിശയിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.
ചില ഭാഗങ്ങളിൽ ഇളം നീല.
ചില ഭാഗങ്ങളിൽ പച്ച കലർന്ന നീല.
വെള്ളത്തിനടിയിലുള്ള മണൽ വരെ വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുന്നത്ര സുതാര്യത.
കേരളത്തിലെ കടൽത്തീരങ്ങൾ പലതും കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇതുപോലൊരു കാഴ്ച ആദ്യമായിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ താമസിച്ച സ്ഥലത്തിന്റെ അടുത്ത് തന്നെ കടൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റാൽ ആദ്യം കേൾക്കുന്നത് തിരമാലകളുടെ ശബ്ദം.
നഗരങ്ങളുടെ ഹോൺ ശബ്ദങ്ങളോ തിരക്കുകളോ അവിടെ ഇല്ലായിരുന്നു.
അവിടുത്തെ ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത ശാന്തതയായിരുന്നു.
ആദ്യ ദിവസം മുഴുവൻ ദ്വീപിന്റെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു.
വൈകുന്നേരം കടൽത്തീരത്ത് ഇരുന്ന് സൂര്യാസ്തമയം കണ്ടു.
സൂര്യൻ പതിയെ കടലിലേക്ക് മറയുന്ന കാഴ്ച ജീവിതത്തിൽ മറക്കാനാവാത്ത ഒന്നായിരുന്നു.
രണ്ടാം ദിവസം ദ്വീപിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങൾ കാണാൻ പോയി.
ചെറിയ റോഡുകൾ.
തേങ്ങമരങ്ങൾ.
വൃത്തിയുള്ള പരിസരം.
സൗഹൃദപരമായ നാട്ടുകാർ.
എല്ലാം ചേർന്ന് ഒരു പ്രത്യേക അനുഭവം നൽകി.
അവിടുത്തെ ആളുകളെക്കുറിച്ച് പ്രത്യേകമായി പറയണം.
ഞങ്ങൾ കണ്ട എല്ലാവരും വളരെ സൗഹൃദപരമായിരുന്നു.
പുതിയ ആളുകളായിട്ടും അവർ ഞങ്ങളോട് വളരെ മാന്യമായി പെരുമാറി.
ചിലരുമായി സംസാരിക്കുകയും അവരുടെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് അറിയുകയും ചെയ്തു.
കടലുമായി ചേർന്ന ജീവിതമാണ് അവരുടേത്.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവരുടെ ജീവിതരീതിയും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു.
ഭക്ഷണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ അത് വളരെ ആഡംബരപരമല്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ മോശവുമല്ല.
മത്സ്യ വിഭവങ്ങൾ കൂടുതലായി ലഭിച്ചു.
ചില ഭക്ഷണങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് പുതിയ രുചികളായിരുന്നു.
ചിലത് വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
ചിലത് ശരാശരിയായി തോന്നി.
എന്നാലും അവിടുത്തെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിൽ തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു.
മൂന്നാം ദിവസവും നാലാം ദിവസവും ഞങ്ങൾ ഫോട്ടോകൾ എടുക്കുന്നതിലും കാഴ്ചകൾ ആസ്വദിക്കുന്നതിലും സമയം ചെലവഴിച്ചു.
സത്യത്തിൽ ഈ യാത്രയുടെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പാദ്യം ഫോട്ടോകളായിരുന്നു.
ഓരോ ചിത്രത്തിനും പിന്നിൽ ഒരു ഓർമ്മ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കടൽത്തീരത്ത് എടുത്ത ഫോട്ടോകൾ.
സൂര്യാസ്തമയ ചിത്രങ്ങൾ.
ദ്വീപിന്റെ ചെറിയ വഴികളിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ എടുത്ത ചിത്രങ്ങൾ.
എല്ലാം ഞങ്ങളുടെ യാത്രയുടെ ഓർമ്മകളായി മാറി.
നാല് ദിവസങ്ങൾ വളരെ വേഗത്തിൽ കടന്നുപോയി.
തിരികെ വരേണ്ട ദിവസം എത്തിയപ്പോൾ ചെറിയൊരു വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു.
കാരണം ലക്ഷദ്വീപ് ഇനി ഒരു വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രം മാത്രമല്ലായിരുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ സ്വപ്നം സഫലമായ സ്ഥലം കൂടിയായിരുന്നു.
തിരിച്ചും വിമാനത്തിലായിരുന്നു യാത്ര.
വിമാനം പതിയെ ഉയരുമ്പോൾ ജനലിലൂടെ ദ്വീപുകളെ അവസാനമായി നോക്കി.
അവ പതിയെ ചെറിയ പച്ചപ്പുള്ള പുള്ളികളായി മാറി.
അപ്പോൾ മനസ്സിൽ ഒരു കാര്യം മാത്രമാണ് തോന്നിയത്.
ചില യാത്രകൾ നമ്മൾ കാണാൻ പോകുന്ന സ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ചല്ല.
ആ യാത്രയിൽ നമ്മൾ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ഓർമ്മകളെക്കുറിച്ചാണ്.
ഞാനും അലിയും വർഷങ്ങളായി മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഒരു സ്വപ്നം ആ നാല് ദിവസങ്ങളിൽ ജീവിച്ചു.
ഇന്ന് ആ ഫോട്ടോകൾ കാണുമ്പോഴും ആ കടലിന്റെ നീല നിറം ഓർമ്മ വരുന്നു.
ആ ശാന്തത ഓർമ്മ വരുന്നു.
ആ സന്തോഷം ഓർമ്മ വരുന്നു.
അതുകൊണ്ടാണ് ഇന്നും ഞാൻ പറയുന്നത് – എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ യാത്രകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ലക്ഷദ്വീപിലേക്കുള്ള ആ നാല് ദിവസത്തെ യാത്ര.
ലക്ഷദ്വീപിലെ നാലാം ദിവസത്തെ വൈകുന്നേരം ഇന്നും മനസ്സിൽ മായാതെ നിൽക്കുന്നു. യാത്ര അവസാനിക്കാൻ പോകുകയാണെന്ന തോന്നൽ അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങളെ അലട്ടാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ആദ്യ ദിവസം എത്തിയപ്പോൾ നാല് ദിവസം വളരെ നീണ്ട സമയമായി തോന്നിയെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ അത് ഒരു നിമിഷം പോലെ കടന്നുപോയതായി തോന്നി.
അന്ന് വൈകുന്നേരം ഞാനും അലിയും കടൽത്തീരത്തുകൂടി വെറുതെ നടക്കുകയായിരുന്നു. തിരമാലകൾ കരയെ തഴുകുന്ന ശബ്ദവും തണുത്ത കാറ്റും മാത്രമായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടുകാർ. യാത്രയുടെ ആദ്യ ദിവസം മുതൽ എടുത്ത ഫോട്ടോകളും വീഡിയോകളും ഞങ്ങൾ മൊബൈലിൽ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“ഇത് കഴിഞ്ഞാൽ വീണ്ടും എപ്പോൾ വരാൻ പറ്റും?” അലി ചോദിച്ചു.
ആ ചോദ്യത്തിന് എനിക്ക് ഒരു മറുപടിയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
കാരണം ചില സ്ഥലങ്ങൾ നമ്മൾ സന്ദർശിക്കുന്നത് മാത്രമല്ല, അവ നമ്മളെ സ്വന്തമാക്കുകയും ചെയ്യും. ലക്ഷദ്വീപ് അത്തരത്തിലൊരു സ്ഥലമായിരുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം തിരികെ പോകാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകൾ തുടങ്ങി. ബാഗുകൾ പാക്ക് ചെയ്യുമ്പോൾ ഒരു വിചിത്രമായ വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു. സാധാരണ ഒരു യാത്ര കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ സന്തോഷമാണ് ഉണ്ടാകാറുള്ളത്. എന്നാൽ ഇവിടെ നിന്ന് പോകുമ്പോൾ എന്തോ നഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ തോന്നി.
വിമാനത്താവളത്തിലേക്ക് പോകുന്ന വഴിയിലും ഞങ്ങൾ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. തെളിഞ്ഞ നീലക്കടലും ചെറിയ ദ്വീപുകളും തേങ്ങമരങ്ങളും പതിയെ പിന്നിലേക്ക് മറഞ്ഞുപോകുകയായിരുന്നു.
വിമാനം ഉയരാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവസാനമായി ലക്ഷദ്വീപിനെ നോക്കി. മുകളിൽ നിന്ന് കാണുമ്പോൾ കടലിന്റെ നടുവിൽ ഒഴുകിക്കിടക്കുന്ന പച്ചമണികൾ പോലെയായിരുന്നു ഓരോ ദ്വീപും.
ആ നിമിഷം ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.
ചില കാഴ്ചകൾ വാക്കുകളേക്കാൾ ശക്തമാണ്.
കേരളത്തിൽ തിരിച്ചെത്തിയ ശേഷവും ആ യാത്രയുടെ ഓർമ്മകൾ ദിവസങ്ങളോളം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നു. ഫോണിലെ ഗാലറി തുറന്നാൽ ലക്ഷദ്വീപ്. സോഷ്യൽ മീഡിയ തുറന്നാൽ ലക്ഷദ്വീപ്. സുഹൃത്തുക്കളെ കണ്ടാൽ പറയാനുള്ളത് ലക്ഷദ്വീപ്.
ഇന്ന് ആ യാത്ര കഴിഞ്ഞ് കാലം കുറെയായെങ്കിലും, അന്നെടുത്ത ചിത്രങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ വീണ്ടും ആ ദ്വീപുകളിലേക്ക് തിരികെ പോയതുപോലെ തോന്നും.
വർഷങ്ങളായി മനസ്സിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഒരു സ്വപ്നം യാഥാർത്ഥ്യമായതിന്റെ സന്തോഷം, ഒരു അടുത്ത സുഹൃത്തിനൊപ്പം പങ്കുവെച്ച മനോഹരമായ നിമിഷങ്ങൾ, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ കടൽക്കാഴ്ചകളിൽ ചിലത് നേരിൽ കണ്ട അനുഭവം – ഇതെല്ലാം ചേർന്നാണ് ആ യാത്ര എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വിലപ്പെട്ട ഓർമ്മകളിൽ ഒന്നായി മാറിയത്.
ചില യാത്രകൾ നമ്മൾ എവിടെയൊക്കെ പോയി എന്നതുകൊണ്ടല്ല ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത്. ആരുടെ കൂടെ പോയി, എന്തൊക്കെ അനുഭവിച്ചു, എത്ര സന്തോഷിച്ചു എന്നതുകൊണ്ടാണ്.
എനിക്ക് ലക്ഷദ്വീപ് യാത്ര അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ഓർമ്മയാണ്. ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും മറക്കാനാകാത്ത നാല് ദിവസങ്ങൾ.