“ഞാൻ ഒരിക്കലും ഗൾഫിൽ പോകില്ല…” എന്ന് പറയുന്ന ഒരു കാലഘട്ടം എന്റെ ജീവിതത്തുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ അന്ന് എല്ലാവരോടും അഭിമാനത്തോടെ പറയുമായിരുന്നു. എന്റെ നാട്ടിൽ പലരും ഗൾഫിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചിലർ കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് വർഷങ്ങളോളം അകന്ന് ജോലി ചെയ്യുന്നു. ചിലർ ചൂടിലും പൊടിയിലും കഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഞാൻ അവരെ കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കുമായിരുന്നു “എന്തായാലും ഞാൻ ഇങ്ങനെ പോകില്ല. ഞാൻ എന്റെ നാട്ടിൽ തന്നെ എന്തെങ്കിലും ജോലി ചെയ്ത് ജീവിക്കും.”
അന്ന് എനിക്ക് ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് വലിയ ധാരണകളൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ജീവിതം എന്നത് കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം സമയം ചിലവഴിക്കുക, യാത്രകൾ പോകുക, ഇഷ്ടമുള്ളത് വാങ്ങുക, എന്നിവയൊക്കെയായിരുന്നു.
എന്നാൽ സമയം കടന്നുപോയി. ഞാൻ വളർന്നു. ഒരു ദിവസം രാവിലെ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ ഞാൻ പഴയ ആളായിരുന്നില്ല. എന്റെ ചുമലിൽ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ കയറിത്തുടങ്ങി.
വീട്ടുചെലവുകൾ, അടവുകൾ, വായ്പകൾ, ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾ… എല്ലാം പതിയെ എന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായി. മാസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ അക്കൗണ്ടിലെ ബാലൻസ് നോക്കുന്നതുതന്നെ എനിക്ക് പേടിയായി. ശമ്പളം വരും, കുറച്ച് മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ EMI പോകും, പിന്നെ ബിൽ അടയ്ക്കും, അടവുകൾക്കും പോകും. അങ്ങനെ എന്റെ ശമ്പളം വന്ന അതേ വേഗത്തിൽ പോകും.
ഒരു ദിവസം രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു കണക്കുകൂട്ടൽ നടത്തി. അടുത്ത അഞ്ച് വർഷം ഇങ്ങനെ തന്നെ പോയാൽ എന്താകും? പത്ത് വർഷം കഴിയുമ്പോൾ? ആ ചോദ്യം എന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തി.
പിറ്റേന്ന് ഞാൻ ജോലിക്ക് പോയെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സ് അവിടെയായിരുന്നില്ല. ഞാൻ എന്റെ ചുറ്റുമുള്ളവരെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാനെപ്പോലെ തന്നെ “ഗൾഫിൽ പോകില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്ന പലരും ഇപ്പോൾ അവിടെയുണ്ട്. അവർ പണം സമ്പാദിക്കുന്നു, വീട് പണിയുന്നു, കുടുംബത്തിന്റെ ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു.
അപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യം വന്നു: “ഞാൻ തെറ്റായിരുന്നോ?” ജീവിതത്തിലെ ചില ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ സമയം എടുക്കും. പക്ഷേ ചില ചോദ്യങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ കയറിയാൽ പിന്നെ പുറത്തുപോകില്ല.
അന്നുമുതൽ ഞാൻ ഗൾഫിനെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങി. ജോലി എന്തൊക്കെയാണ്? ശമ്പളം എത്രയാണ്? എങ്ങനെ പോകാം? എത്ര ചെലവാകും? ആദ്യം ഞാൻ ഇവയെക്കുറിച്ച് വെറുതെ അറിഞ്ഞതാണ്, പക്ഷേ പിന്നീട് അത് ഒരു പ്രതീക്ഷയായി മാറി.
എനിക്ക് മനസ്സിലായി, നമ്മൾ ഒരിക്കലും ചെയ്യില്ലെന്ന് പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ സാഹചര്യങ്ങൾ മാറുമ്പോൾ ചെയ്യേണ്ടിവരും. ജീവിതം നമ്മളെ മാറ്റും. ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ നമ്മളെ മാറ്റും. ചിലപ്പോൾ നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ പോലും മാറും.
ഒരുകാലത്ത് വിദേശത്തേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹമില്ലാതിരുന്ന ഞാൻ, ഇപ്പോൾ ഉറങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരു കാര്യം മാത്രമാണ് ചിന്തിക്കുന്നത്: “എങ്ങനെ വേഗം ഗൾഫിൽ എത്താം?” “എങ്ങനെ കൂടുതൽ പണം സമ്പാദിക്കാം?” അത് ആഡംബര ജീവിതത്തിന് വേണ്ടിയല്ല. കുടുംബത്തിന് വേണ്ടിയാണ്. കടങ്ങൾ തീർക്കാനാണ്. ഭാവി സുരക്ഷിതമാക്കാനാണ്.
ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾ പലപ്പോഴും ആഡംബരമല്ല. മനസ്സമാധാനമാണ്. ഞാൻ അത് നേടാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്. ഞാൻ ഗൾഫിലേക്ക് പോകാൻ ആലോചിക്കുന്നതു മുതൽ എന്റെ ജീവിതം പതിയെ മാറാൻ തുടങ്ങി.
മുമ്പ് ഒഴിവുസമയങ്ങളിൽ സിനിമ കാണുകയും സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം സമയം ചിലവഴിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഞാൻ ഇപ്പോൾ ജോലി അവസരങ്ങൾ അന്വേഷിക്കാനും വിസയെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാനും കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിക്കുന്നു. കാരണം ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ട്: കൂടുതൽ പണം സമ്പാദിക്കുക. എന്റെ ജീവിതം കൂടുതൽ സുരക്ഷിതമാക്കുക. എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ മുഖത്ത് സമാധാനം കാണുക. അത് എന്നെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചു.
എന്നെ വേദനിപ്പിച്ച ഒരു കാര്യം മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഗൾഫിലേക്ക് പോകുക എന്നത് ഒരു വിമാനത്തിൽ കയറി മറ്റൊരു രാജ്യത്ത് എത്തുക മാത്രമല്ല. അതിനർത്ഥം സ്വന്തം നാട്ടിൽ നിന്ന് അകലുക, കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് അകലുക, സുഹൃത്തുക്കളിൽ നിന്ന് അകലുക, ഇഷ്ടപ്പെട്ട ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് അകലുക എന്നാണ്.
ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം വീടിന്റെ മുന്നിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. കുട്ടിക്കാലം മുതൽ ഞാൻ കണ്ടിരുന്ന വഴികൾ, ഞാൻ എപ്പോഴും പോയിരുന്ന ചായക്കട, സുഹൃത്തുക്കളുമായി ഇരുന്ന സ്ഥലം… ഇവയെല്ലാം വിട്ടുപോകേണ്ടിവരുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് വേദനിച്ചു.
എന്നാൽ ചിലപ്പോൾ ജീവിതത്തിൽ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കഴിയില്ല. നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുള്ളത് തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടിവരും. എന്റെ അവസ്ഥ അങ്ങനെയായിരുന്നു.
എന്റെ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ആശങ്ക നിഴലിച്ചു. ഞാൻ ഗൾഫിലേക്ക് പോകുന്ന കാര്യം വീട്ടിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ എന്റെ അമ്മ മ沉默 ആയിരുന്നു. അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല, പക്ഷേ അവളുടെ മുഖം വിഷമം പ്രകടിപ്പിച്ചു. കാരണം അവൾക്കറിയാം, മകൻ അടുത്തില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നത് എളുപ്പമല്ല.
എന്നാൽ അവൾക്കും അറിയാം, ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ ചില ത്യാഗങ്ങൾ അനിവാര്യമാണ്. എന്റെ അച്ഛൻ പറയും, “ഇന്ന് നിങ്ങൾ കഷ്ടപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, നാളെ നല്ലതാകും.” ആ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ഉറച്ചു.
എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുമായുള്ള എന്റെ അവസാന ദിവസങ്ങൾ ഞാൻ അവരോടൊപ്പം കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിക്കാൻ തുടങ്ങി, കാരണം എനിക്ക് അവരെ വീണ്ടും കാണാൻ കഴിയുമോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ഒരു ചായക്കടയിലേക്ക് പോയി, ഒരു യാത്ര നടത്തി, ഒരുപാട് ഫോട്ടോകൾ എടുത്തു. ആ നിമിഷങ്ങൾ അപ്പോൾ സാധാരണയായി തോന്നിയെങ്കിലും പിന്നീട് ഓർമ്മകളായി മാറുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു.
ജീവിതത്തിൽ ചില വിടപറച്ചിലുകൾ വളരെ നിശബ്ദമാണ്. ആരും കരയുന്നില്ല. ആരും വലിയ സംഭാഷണങ്ങൾ നടത്തുന്നില്ല. പക്ഷേ മനസ്സിനുള്ളിൽ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്നു.
രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കും. പുതിയ രാജ്യം, പുതിയ ആളുകൾ, പുതിയ ജോലി, പുതിയ ജീവിതം… എല്ലാം പുതിയത്. അവിടെ എനിക്കായി എന്താണ് കാത്തിരിക്കുന്നത്? എനിക്ക് വിജയിക്കാൻ കഴിയുമോ? എന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾക്ക് ഫലം കിട്ടുമോ? ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ആരുടെയും കൈയിൽ ഉത്തരമില്ല. പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പാണ്: ശ്രമിക്കാതെ ഒന്നും നേടാൻ കഴിയില്ല.
എനിക്ക് വലിയ ആഡംബര സ്വപ്നങ്ങളൊന്നുമില്ല. വളരെ ലളിതമായ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം. എന്റെ കുടുംബത്തിന് സമാധാനം വേണം. കടമില്ലാത്ത ജീവിതം വേണം. ആവശ്യം വന്നാൽ “എനിക്ക് പണം ഇല്ല” എന്ന് പറയേണ്ട അവസ്ഥ വരരുത്. എന്റെ കുട്ടികളുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ഭയപ്പെടേണ്ട. ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഇത്രമാത്രമാണ്.
എന്റെ ജീവിതം എന്നെ മാറ്റുന്നു. ഒരു കാലത്ത് “ഞാൻ ഒരിക്കലും ഗൾഫിൽ പോകില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ചിന്തിക്കുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്: “എങ്ങനെ കൂടുതൽ കഷ്ടപ്പെടാം? എങ്ങനെ കൂടുതൽ പണം സമ്പാദിക്കാം? എങ്ങനെ എന്റെ കുടുംബത്തെ നല്ല നിലയിലേക്ക് എത്തിക്കാം?”
ജീവിതം നമ്മളെ മാറ്റുന്നു. സാഹചര്യങ്ങൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ നമ്മെ വളർത്തുന്നു. ഒരിക്കൽ അസാധ്യമെന്ന് തോന്നിയ കാര്യങ്ങൾ പിന്നീട് നമ്മുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളായി മാറും.
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഗൾഫിൽ എത്തിയോ ഇല്ലയോ എന്നത് പ്രധാനമല്ല. പ്രധാനപ്പെട്ടത് ഞാൻ മാറി എന്നതാണ്. എന്റെ ജീവിതത്തെ കാണുന്ന കാഴ്ചപ്പാട് മാറി. ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ എന്നെ കൂടുതൽ ശക്തനാക്കി. ഇനി മുന്നിലുള്ള വഴി എത്ര ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിലും ഞാൻ നടക്കാൻ തയ്യാറാണ്. കാരണം എനിക്കറിയാം, ഈ യാത്ര എന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്കായി മാത്രമല്ല, എന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കും എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കും വേണ്ടിയാണ്.