“ഗൾഫിൽ ഒരിക്കലും പോകില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞ ഞാൻ…!!

“ഞാൻ ഒരിക്കലും ഗൾഫിൽ പോകില്ല…”

ഒരു കാലത്ത് ഞാൻ എല്ലാവരോടും അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞിരുന്ന വാക്കായിരുന്നു അത്.

എന്റെ നാട്ടിൽ പലരും ഗൾഫിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ചിലർ വർഷങ്ങളായി കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് അകന്ന് ജോലി ചെയ്യുന്നു. ചിലർ ചൂടിലും പൊടിയിലും കഷ്ടപ്പെടുന്നു. അവരെ കാണുമ്പോൾ ഞാൻ മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കുമായിരുന്നു:

“എന്തായാലും ഞാൻ അങ്ങനെ പോകില്ല. എന്റെ നാട്ടിൽ തന്നെ എന്തെങ്കിലും ജോലി ചെയ്ത് ജീവിക്കും.”

അന്ന് എനിക്ക് ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് വലിയ ധാരണകൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ എന്താണെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു. ജീവിതം എന്നത് കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം സമയം ചിലവഴിക്കുക, ചെറിയ യാത്രകൾ പോകുക, ഇഷ്ടമുള്ളത് വാങ്ങുക, ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ ഉറങ്ങുക എന്നതൊക്കെയായിരുന്നു.

പക്ഷേ സമയം കടന്നുപോയി.

വയസ്സ് കൂടിയതോടെ ജീവിതവും മാറി.

ഒരു ദിവസം രാവിലെ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ ഞാൻ പഴയ ആളായിരുന്നില്ല. എന്റെ ചുമലുകളിൽ ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ കയറി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

വീട്ടുചെലവുകൾ.

അടവുകൾ.

വായ്പകൾ.

ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള ആശങ്കകൾ.

എല്ലാം പതിയെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാകാൻ തുടങ്ങി.

മാസം അവസാനിക്കുമ്പോൾ അക്കൗണ്ടിലെ ബാലൻസ് നോക്കുന്നത് തന്നെ പേടിയായി.

ശമ്പളം വരും.

കുറച്ച് മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ EMI പോകും.

പിന്നെ ബിൽ.

പിന്നെ മറ്റൊരു അടവ്.

അങ്ങനെ പണം വന്ന അതേ വേഗത്തിൽ പോകും.

ഒരു ദിവസം രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു കണക്കുകൂട്ടൽ നടത്തി.

അടുത്ത അഞ്ച് വർഷം ഇങ്ങനെ തന്നെ പോയാൽ എന്താകും?

അടുത്ത പത്ത് വർഷം?

ആ ചോദ്യം എന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തി.

പിറ്റേന്ന് ജോലിക്ക് പോയിട്ടും മനസ്സ് അവിടെയായിരുന്നില്ല.

എന്റെ ചുറ്റുമുള്ളവരെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ഒരിക്കൽ എന്നെ പോലെ തന്നെ “ഗൾഫിൽ പോകില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്ന പലരും ഇന്ന് അവിടെയുണ്ട്.

അവർ പണം സമ്പാദിക്കുന്നു.

വീടുകൾ പണിയുന്നു.

കുടുംബത്തിന്റെ ജീവിതം മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നു.

അപ്പോൾ ആദ്യമായി എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ചോദ്യം വന്നു.

“ഞാൻ തെറ്റായിരുന്നോ?”

ജീവിതത്തിൽ ചില ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ സമയം എടുക്കും.

പക്ഷേ ചില ചോദ്യങ്ങൾ ഒരിക്കൽ മനസ്സിൽ കയറിയാൽ പിന്നെ പുറത്തുപോകില്ല.

ആ ദിവസത്തിന് ശേഷം ഞാൻ ഗൾഫിനെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ജോലികൾ എന്തൊക്കെയാണ്?

ശമ്പളം എത്രയാണ്?

എങ്ങനെ പോകാം?

എത്ര ചെലവാകും?

ആദ്യം വെറുതെ കൗതുകത്തിന് നോക്കിയ കാര്യങ്ങൾ പിന്നീട് ഒരു പ്രതീക്ഷയായി മാറി.

കാരണം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു…

നമ്മൾ ഒരിക്കലും ചെയ്യില്ല എന്ന് പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ പലപ്പോഴും നമ്മുടെ സാഹചര്യങ്ങൾ മാറുമ്പോൾ ചെയ്യേണ്ടി വരും.

ജീവിതം നമ്മളെ മാറ്റും.

ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ നമ്മളെ മാറ്റും.

ചിലപ്പോൾ സ്വപ്നങ്ങൾ പോലും മാറും.

ഒരിക്കൽ വിദേശത്തേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹമില്ലാത്ത ഞാൻ, ഇന്ന് രാത്രി ഉറങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ചിന്തിക്കുന്നത് ഒരേയൊരു കാര്യമാണ്.

“എങ്ങനെ വേഗം ഗൾഫിൽ എത്താം?”

“എങ്ങനെ കൂടുതൽ പണം സമ്പാദിക്കാം?”

അത് ആഡംബര ജീവിതത്തിന് വേണ്ടിയല്ല.

കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി.

കടങ്ങൾ തീർക്കാൻ വേണ്ടി.

ഭാവി സുരക്ഷിതമാക്കാൻ വേണ്ടി.

ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ ജീവിതത്തിൽ വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾ പലപ്പോഴും ആഡംബരമല്ല.

മനസ്സമാധാനമാണ്.

അത് നേടാനാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ ശ്രമിക്കുന്നത്.

ൾഫിൽ പോകണം എന്ന ചിന്ത മനസ്സിൽ വന്നതിന് ശേഷം എന്റെ ജീവിതം പതിയെ മാറാൻ തുടങ്ങി.

മുമ്പ് ഒഴിവുസമയങ്ങളിൽ സിനിമ കാണുകയും കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം സമയം ചിലവഴിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഞാൻ, ഇപ്പോൾ ജോലി അവസരങ്ങൾ അന്വേഷിക്കാനും വിസയെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാനുമാണ് കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിച്ചത്.

കാരണം ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു ലക്ഷ്യമുണ്ടായിരുന്നു.

കൂടുതൽ പണം സമ്പാദിക്കണം.

ജീവിതം കുറച്ചുകൂടി സുരക്ഷിതമാക്കണം.

വീട്ടുകാരുടെ മുഖത്ത് സമാധാനം കാണണം.

അതാണ് എന്നെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചത്.

എന്നാൽ ഒരു കാര്യം മാത്രം എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു.

ഗൾഫിലേക്ക് പോകുക എന്നത് ഒരു വിമാനത്തിൽ കയറി മറ്റൊരു രാജ്യത്ത് എത്തുക മാത്രമല്ല.

അതിന്റെ അർത്ഥം…

സ്വന്തം നാട്ടിൽ നിന്ന് അകലുക.

കുടുംബത്തിൽ നിന്ന് അകലുക.

കൂട്ടുകാരിൽ നിന്ന് അകലുക.

ഇഷ്ടപ്പെട്ട ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് അകലുക.

ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം വീടിന്റെ മുൻവശത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി.

കുട്ടിക്കാലം മുതൽ കണ്ട വഴികൾ.

എപ്പോഴും പോയിരുന്ന ചായക്കട.

കൂട്ടുകാരുമായി ഇരുന്നിരുന്ന സ്ഥലം.

ഇവയെല്ലാം വിട്ടുപോകേണ്ടി വരും എന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോൾ മനസ്സ് വേദനിച്ചു.

പക്ഷേ ചിലപ്പോൾ ജീവിതത്തിൽ ഇഷ്ടമുള്ളത് തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കഴിയില്ല.

ആവശ്യമുള്ളത് തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടി വരും.

അതായിരുന്നു എന്റെ അവസ്ഥ.

അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലെ ആശങ്ക

ഗൾഫിൽ പോകാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ വീട്ടിൽ സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ നിശബ്ദമായത് അമ്മയായിരുന്നു.

അമ്മ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

പക്ഷേ ആ മുഖത്ത് ഒരു വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു.

കാരണം അമ്മയ്ക്ക് അറിയാം…

മകൻ അടുത്തില്ലാതെ ജീവിക്കുക എളുപ്പമല്ലെന്ന്.

എന്നാൽ അവൾക്കും അറിയാം…

ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകാൻ ചില ത്യാഗങ്ങൾ അനിവാര്യമാണെന്ന്.

അച്ഛൻ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു.

“ഇന്ന് കഷ്ടപ്പെട്ടാൽ നാളെ നന്നാകും.”

ആ വാക്കുകൾ എന്റെ മനസ്സിൽ പതിഞ്ഞു.

കൂട്ടുകാരുമായി അവസാന ദിവസങ്ങൾ

ഗൾഫിൽ പോകുന്നതിന് മുമ്പുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ കൂട്ടുകാരുമായി കൂടുതൽ സമയം ചിലവഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.

കാരണം പിന്നീട് എല്ലാവരെയും എപ്പോൾ കാണാൻ കഴിയുമെന്ന് അറിയില്ല.

ഒരു ചായ.

ഒരു യാത്ര.

ഒരു ഫോട്ടോ.

ഒരു തമാശ.

ആ നിമിഷങ്ങൾ അപ്പോൾ സാധാരണയായി തോന്നിയെങ്കിലും പിന്നീട് ഓർമ്മകളായി മാറുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.

ജീവിതത്തിൽ ചില വിടപറച്ചിലുകൾ വളരെ നിശബ്ദമാണ്.

ആരും കരയുന്നില്ല.

ആരും വലിയ സംഭാഷണങ്ങൾ നടത്തുന്നില്ല.

പക്ഷേ മനസ്സിനുള്ളിൽ ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്നു.

ഒരു പുതിയ രാജ്യത്തിന്റെ സ്വപ്നം

രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങാൻ കിടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമായിരുന്നു.

പുതിയ രാജ്യം.

പുതിയ ആളുകൾ.

പുതിയ ജോലി.

പുതിയ ജീവിതം.

എല്ലാം പുതിയത്.

അവിടെ എന്തായിരിക്കും എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നത്?

എനിക്ക് വിജയിക്കാൻ കഴിയുമോ?

എന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾക്ക് ഫലം കിട്ടുമോ?

ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് ആരുടെയും കൈയിൽ ഉത്തരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

പക്ഷേ ഒരു കാര്യം ഉറപ്പായിരുന്നു.

ശ്രമിക്കാതെ ഒന്നും നേടാൻ കഴിയില്ല.

ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ വലിയ സ്വപ്നം

സത്യത്തിൽ എനിക്ക് വലിയ ആഡംബര സ്വപ്നങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല.

ലക്ഷങ്ങൾ വിലയുള്ള കാർ വേണ്ട.

കൊട്ടാരം പോലെയുള്ള വീട് വേണ്ട.

എനിക്ക് വേണ്ടത് വളരെ ലളിതമായ കാര്യങ്ങളാണ്.

വീട്ടുകാർക്ക് സമാധാനം.

കടമില്ലാത്ത ജീവിതം.

ആവശ്യം വന്നാൽ പണം ഇല്ലെന്ന് പറയേണ്ട അവസ്ഥ വരാതിരിക്കുക.

മക്കളുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ഭയക്കാതിരിക്കുക.

ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഇത്ര മാത്രമാണ്.

ജീവിതം നമ്മളെ മാറ്റുന്നു

ഒരു കാലത്ത് “ഞാൻ ഒരിക്കലും ഗൾഫിൽ പോകില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞ ഞാൻ ഇന്ന് ആലോചിക്കുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്.

“എങ്ങനെ കൂടുതൽ കഷ്ടപ്പെടാം?”

“എങ്ങനെ കൂടുതൽ സമ്പാദിക്കാം?”

“എങ്ങനെ കുടുംബത്തെ നല്ല നിലയിലേക്ക് എത്തിക്കാം?”

ജീവിതം നമ്മളെ മാറ്റുന്നു.

സാഹചര്യങ്ങൾ നമ്മളെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ നമ്മളെ വളർത്തുന്നു.

ഒരിക്കൽ അസാധ്യമെന്ന് തോന്നിയ കാര്യങ്ങൾ പിന്നീട് നമ്മുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളായി മാറുന്നു.

അവസാന വാക്കുകൾ

ഇന്ന് ഞാൻ ഗൾഫിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നത് പ്രധാനമല്ല.

പ്രധാനമായത് ഒരു കാര്യം മാത്രമാണ്.

ഞാൻ മാറി.

ജീവിതത്തെ കാണുന്ന എന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് മാറി.

ഉത്തരവാദിത്വങ്ങൾ എന്നെ കൂടുതൽ ശക്തനാക്കി.

ഇനി മുന്നിലുള്ള വഴി എത്ര കഠിനമായാലും ഞാൻ നടക്കാൻ തയ്യാറാണ്.

കാരണം എനിക്ക് അറിയാം…

ഈ യാത്ര എന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയല്ല മാത്രം.

എന്നെ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കും എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്കും വേണ്ടിയാണ്.

Leave a Comment